Inicjatywa Na Rzecz Ochrony Reliktów Kanału Kłodnickiego

Z uwagi na brak odpowiedzi na pismo w sprawie dokonania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wpisaniu do gminnej ewidencji zabytków 2 ostatnich, zachowanych reliktów śluz Kanału Kłodnickiego po stronie woj. śląskiego - dzisiaj wysłaliśmy kolejne. Tym razem za potwierdzeniem odbioru. Chodzi oczywiście o śluzy zlokalizowane w miejscowości Pławniowice w gminie Rudziniec.  Na zdjęciu śluza nr 12.

Dziękujemy za wsparcie naszych działań panu Dariuszowi Walerjańskiemu - znanemu zabrzańskiemu historykowi. Zapraszamy do współpracy wszystkie osoby, które chciałyby wesprzeć inicjatywę swoim działaniem. Najgorsza jest bezczynność i jej skutki.

Istniejący "dom śluzowego" przy nieistniejącej śluzie nr 4 dawnego Kanału Kłodnickiego. Rejon syfonu rzeki Kłodnicy na Kanale Gliwickim. Śluzę nr 4 rozebrano w 1939 r. Mieszkańcy domu są potomkami pracownika śluzy na Kanale Gliwickim, co dzisiaj ustaliliśmy ponad wszelką wątpliwość. Duże wrażenie zrobiły zdjęcia archiwalne z książki Przemysława Nadolskiego "Dzieje Kanału Kłodnickiego i Gliwickiego", związane z miejscem zamieszkania i pracą ich nieżyjącego ojca. My natomiast dowiedzieliśmy się gdzie podział się most znad Kanału Kłodnickiego przy ul. Zofii Nałkowskiej. Podobno stał się elementem stropu w czyimś domu. Zdjęcia archiwalne pochodzą z książki Przemysława Nadolskiego "Dzieje Kanału Kłodnickiego i Gliwickiego". Zdjęcie artykułu z gazety publikujemy dzięki uprzejmości mieszkańców domu. Dziękujemy za miłe przyjęcie. Widok miejsca w którym kiedyś znajdowała się śluza nr 4

Poniżej zamieszczamy poparcie wraz z uzasadnieniem, jakiego udzielił nam prof. Miron Urbaniak z Zakładu Historii Kultury Materialnej Uniwersytetu Wrocławskiego. Prof. Miron Urbaniak jest autorem obszernej monografii "Dzieła Hydrotechniki w Polsce. Kanał Górnośląski (Gliwicki)". Każde wsparcie przez autorytety, dodaje energii do dalszych działań. Serdecznie dziękujemy

Byliśmy ponownie w Lenartowicach. Zgodnie z sugestią Zarządu Ogródków Działkowych w Opolu - dokonaliśmy pomiaru obwodu pni drzew porastających śluzę. Wysłane zostały kolejne 4 pisma do Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Opolu i do Zarządu Ogródków w Opolu. Poza w/w pismem, pozostałe dotyczyły stojącego w obrębie reliktów śluzy słupa energetycznego i betonowej pokrywy na głowie śluzy. Prezes ROD w Lenartowicach pokazał nam przebieg śladu po kanale na terenie indywidualnych działek. Na koniec poczęstował nas doskonałym sokiem. Wstępnie też poruszyliśmy z panem prezesem temat zorganizowania akcji sprzątania w okresie jesiennym. Każda pomoc ze strony osób zainteresowanych - będzie mile widziana. Dziękujemy jak zawsze za miłe przyjęcie w Lenartowicach. Oby tak było wszędzie ....

Trasa prowadziła od Blachowni, przez Lenartowice do Koźla. Mniej zajmowaliśmy się inwentaryzacją, którą w niektórych przypadkach trzeba będzie przesunąć na okres jesienno-zimowy, a bardziej nawiązywaniem kontaktów ze społecznością lokalną. Na początek wzmianka z Lenartowic. Na terenie ogródków działkowych "Miedarska Huta" (lokalizacja śluzy nr 5) mieliśmy okazję porozmawiać o inicjatywie z mieszkańcem tzw. domku śluzowego, parą działkowiczów i co najważniejsze - z prezesem ogródków działkowych, panem Zdzisławem Chandrałą. Pan prezes zaoferował nawet swoje wsparcie w temacie uprzątnięcia obszaru śluzy i wskazał miejsce, gdzie mogły by być składowane w przyszłości ogrodowe odpady zamiast, jak dotychczas, w bezpośrednim sąsiedztwie pozostałości po śluzie. Zasugerował gdzie powinniśmy kierować kolejny wniosek dot. lenartowickiej śluzy oraz potwierdził możliwość zamieszczenia plakatu na terenie ogródków dot. naszej inicjatywy. Za poświęcony nam czas serdecznie dziękujemy ...

Zrobiliśmy wstępną inwentaryzację śluz 13 i 12 (Taciszów/ Pławniowice). Niestety sezon wegetacyjny ruszył, co utrudnia tego typu działania. Degradacja spowodowana upływającym czasem, postępuje bardzo szybko - co potwierdzają porównawczo osoby pamiętające te miejsca sprzed kilkunastu lat. Pozostałości śluz są zarośnięte przede wszystkim drzewami - samosiejkami, które z jednej strony korzeniami niszczą konstrukcje a z drugiej utrzymują stały, wysoki poziom zawilgocenia cegieł. Stan murów w niektórych miejscach jest fatalny i nie nastraja optymizmem. Śluzy niestety noszą ślady pozyskiwania budulca - cegieł, bloków piaskowca, bywały też (i nadal są) miejscem do pozbywania się śmieci albo zwykłej kradzieży wyposażenia - tabliczki, wodowskazy, repery. Nie wszystko da się już uratować - zdajemy sobie z tego sprawę. Może przy odrobinie dobrej woli samorządów i lokalnej społeczności można by jednak oczyścić teren i czasem go wykosić pozostawiając tzw. "trwałą ruinę".    zob...